Hermann Stefánsson

„Um leið og ég tek í dyrahúninn hleypur kvikt smádýr upp handlegginn, borar sig inn um húðina við olnbogabótina í máli mínu, dyrnar opnast, mr night réttir mér hönd sína og togar mig út, leiðir mig undir trén sem slútta yfir gangstíginn, ég heyri
langdregið væl í uglu“
(Ugluturn)