Gleðileikurinn djöfullegi

Útgefandi: 
Staður: 
Reykjavík
Ár: 
2005
Flokkur: 


Úr Gleðileiknum djöfullega:

I

Reykjavík, mars: án rænu þjóð í drunga
  rítalíns, vodka, skammdegis og frygðar,
  leyst upp í roki, runki, svertu og unga
ritlaunasvengdar; brýrnar yfirskyggðar.
  Sjónvarpið varpar velúrbláum loga
  af veggjum inni í húsum dreifðar byggðar.
Hugsunin liggur bein í þúsund boga.
  Beint er á skjánum lýst frá keppni í sundi.
  Klukkan er sex að kvöldi út við Voga
rís upp úr sófa skáld sem eitt sinn undi
  sér ágætlega við skriftir en tók að leiðast
  Úti í Sundum emjar rok í lundi.
Enn tekur slydda á nakið svell að breiðast.
  Einhvers staðar er kvöl með glasi glödd
  og girt niðrum stelpu og sleikt yfir það sem er heiðast.
,,Erum við kannski á einum vegi stödd?
  hann umlar í barminn, nýstiginn út úr húsi.
  Án þess hann hafi hreina og tæra rödd
berst hljóðið roki eins og vodka djúsi:
  þau verða eitt og vætla um kverkar geimsins,
  orð sem sleppa og slengjast um í rúsi,
slett verður brátt úr öllum klaufum heimsins.
  Í ferðaútverpinu er sagt að sorgun
  það sé - hann þekkir mæta vel til hreimsins -
hve illa hafi útdeilt verið borgun
  til andans fólks í landinu, hve mikið
  sumum sé ætlað ,á því sé vart torgun,
en öðrum lítið, misjafnt sé því spikið
  á listamönnum landsins þetta árið -
  ljóslega sé nú farið yfir strikið -
og því muni efnt til fundar þar sem fárið
  fram og aftur verði rætt að kvöldi
  á Næsta bar, og borin smyrsl á sárið,
búist sé við að komi mikill fjöldi.

(15-16)